Interview met radioloog Frans Bakers

Beeldbeschikbaarheid is een van de uitdagingen waar Frans veel mee te maken heeft als radioloog binnen de afdeling beeldvorming. “Er worden tegenwoordig veel meer CT’s en MRI’s gemaakt. Het aantal complexe onderzoeken neemt toe. Het is belangrijk die ‘informatieoverload’ te stroomlijnen. Bij MDO-patiënten, die vaak in meerdere ziekenhuizen onderzoeken krijgen, zou het voor ons als radiologen prettig zijn een tijdlijn beschikbaar te hebben van de patiënt. Zodat je oudere beelden, verslagen en gegevens van die persoon kunt inzien.

Een doorsnee radioloog kun je Frans Bakers niet noemen. Want zijn agenda staat ook vol met niet-klinische werkzaamheden binnen én buiten het Maastricht UMC+. De 43-jarige beelddenker is sinds 2016 MT-lid met ICT in zijn portefeuille en dus volop betrokken bij de dataopslag en -uitwisseling in het ziekenhuis. De afdelingen radiologie en nucleaire geneeskunde zijn gefuseerd tot de afdeling beeldvorming, waarvan Frans per 1 januari 2020 tevens waarnemend hoofd is.

Op de vraag wanneer je bedenkt radioloog te worden, moet Frans even nadenken. “Ik heb twee linkerhanden, dus chirurgie zou het sowieso niet worden. En het klinkt misschien negatief, maar ik zag het tijdens mijn coschappen ook niet zitten de rest van mijn leven mensen te vertellen dat ze niet meer mogen roken, of dat ze moeten afvallen. En dat ze daar dan vervolgens niet naar luisteren. Ik vind patiënten aardig, maar heb niet direct  behoefte aan frequent, direct contact met patiënten. Tijdens mijn wetenschapsstage ben ik met de radiologie in aanraking gekomen en bleek ik een beelddenker te zijn. Ik vergeet veel, maar beelden kan ik altijd terugroepen.”

Een gesprek over superspecialisten, uitdagingen en informatieoverload.

In veel gevallen zou het voor ons als radiologen prettig zijn een tijdlijn beschikbaar te hebben van de patiënt. Zodat je oudere beelden, verslagen en gegevens van die persoon kunt inzien. Je kunt dan een betere afweging maken welke onderzoeken wel en niet relevant zijn om te herbeoordelen. Want ik heb altijd geleerd: één richting is geen richting, ofwel één onderzoek is geen onderzoek. Je moet dingen van verschillende kanten bekijken om er het juiste oordeel aan te hangen. Als iets al zichtbaar was op een ‘scan’ van 10 jaar geleden denk je aan heel andere dingen, dan wanneer iets nieuw ontstaan is. Zo’n tijdlijn moet wel gestandaardiseerd worden, waarbij je de beelden in een voor jou bekende omgeving (PACS) kunt bekijken. De tijdlijn die Twiin voor ogen heeft, daar zie ik wel iets in.”

Beelddenkers in de babbelbox
Als abdominaal (buik) radioloog houdt Frans zich hoofdzakelijk bezig met het in beeld brengen van goedaardige en kwaadaardige afwijkingen in de buik. Zijn managementtaken lopen tussen de klinische werkzaamheden door. “Daarnaast heb ik de onder andere Twiin-bijeenkomsten en de meerdere ICT-afspraken in het ziekenhuis waar ik werk. Ik kom pas ’s avonds aan mijn mail toe. Tijd om heel veel congressen af te lopen is er nauwelijks.” Dus heeft Frans zichzelf voorgenomen elke dag nieuwe dingen te leren door bij elke terugkoppeling naar de aanvrager de betreffende collega-arts een vraag te stellen. Ook de contacten op zijn afdeling helpen hem aan nieuwe kennis en inzichten. “Doordat we in enkele grotere dicteerruimtes zitten, heeft het soms iets weg van een babbelbox. Voordeel daarvan is dat de lijnen bij specifieke expertisevragen kort zijn. Dat werkt efficiënt en geen dag is saai. Ik heb die afwisseling nodig om scherp te blijven.”

Samenspel van de superspecialist
Een dag van Frans ziet er anders uit dan die van de gemiddelde radioloog. “Als radioloog word je vaak een dagdeel voor een bepaald gebied ingezet. Je doet verslaglegging van de beelden, second opinons van beelden uit andere ziekenhuizen en bereidt MDO’s voor, waarop je 30-35 patiënten bespreekt.” Dat gebeurt steeds meer orgaangericht. En daar kleven volgens Frans voor- en nadelen aan. “Radiologen worden op die manier superspecialisten. Ze kunnen van een bepaald orgaan steeds sneller en specifieker een beeld beoordelen. Dat heb ik bij beelden van de buik. Maar naar een hersenscan kan ik uren staren en dan heb ik slechts een van de drie afwijkingen gevonden. De andere kant is dat je soms wat gedeformeerd raakt. Gelukkig sta je bijvoorbeeld in MDO’s met alle specialisten in contact, waardoor je voldoende op de hoogte blijft. Als serviceverlener van die specialisten, is het belangrijk dat je je goed in hen kunt verplaatsen én dat je meedenkt. Soms hebben ze meer nodig dan waar ze in eerste instantie om vragen. Dat samenspel moet je durven aangaan. Door de jaren heen leer je dat steeds beter aanvoelen.”

Focus op álle data

“Mijn grootste frustratie? De uitwisseling van beelden van spoedpatiënten. Soms zijn een paar minuten fataal. Sterven er hersencellen af, terwijl wij ons best doen de juiste beelden paraat te krijgen. Alle ziekenhuizen willen daar iets aan doen, maar het is lastig afstemmen als iedereen andere prioriteiten heeft. De landelijke coördinatie van Twiin kan daarin verschil maken.”

DVDExit ziet Frans vanuit zijn rol als voorzitter van de taskforce (klinische) dataopslag en uitwisseling als kans. Vooral als alle ziekenhuizen eraan meedoen. “Maar met DVDExit zet je vooral in op een lastenverlichting van de PACS-beheerders en administratieve medewerkers. Mijn visie als manager gaat verder dan het uitwisselen van beelden. De manager en radioloog in mij wil dat álle data van een patiënt op het juiste moment op de juiste plek beschikbaar is. Dus ook zijn gewicht en lengte. Juist voor die bredere visie, probeer ik me hard te maken. Want met het complete plaatje kan de radioloog echt een stapje extra zetten voor een optimale behandeling van de patiënt.”

Frans Bakers in het kort

In 2008 rondde Frans Bakers zijn opleiding tot radioloog af in het Maastricht UMC+. Sindsdien werkt hij daar als abdominaal (buik)radioloog. Inmiddels is hij ook MT-lid en waarnemend hoofd van de afdeling beeldvorming, een fusie tussen de afdeling radiologie en nucleaire geneeskunde. Frans zet zich al jaren in voor de opleiding van radiologen. Binnen het Maastricht UMC+ doet hij onderzoek naar rectum- en cervixtumoren.

Buiten het ziekenhuis is hij lid van diverse organisaties in zijn vakgebied, waaronder de Sectie abdominale en forensische radiologie van de NvvR, European Society of Radiologie  en de European Society of Gastrointestinal and Abdominal Radiology (ESGAR). Frans is daarnaast lid van de interne klankbordgroep beeldbeschikbaarheid Twiin.

Lees meer over Frans op de website van Maastricht UMC+.
https://oncologie.mumc.nl/medewerkers/bakers